به مردم نشان دهى ، امّا عفو و بخشش تو جلو چشمهاى مردم حجابى شد و سدّى گشت تا گوشهايشان خبر گناهان ما را نشنود ، پس خداوندا آن همه پرده‌پوشى از عيبها و آن همه پنهان داشتن نارواييهاى ما را ، موعظه و اندرز و مانعى از بداخلاقى و ارتكاب گناهمان قرار بده ، و به ما توفيق بده تا به توبه و بازگشتى بشتابيم كه باعث محو شدن گناهانمان گردد و به راهى برويم كه مورد پسند تو باشد و هنگام چنان توبه و موفقيت را نزديك كن ، نه آن كه آن همه لطف تو باعث غفلت ما گردد زيرا كه اشتياق رسيدن به قرب تو را داريم و مىخواهيم از گناهانمان توبه كنيم ، خداوندا به بهترين بندگانت محمّد ( ص ) و عترت پاكش كه از هرگونه نقص و عيبى مبرّايند درود و رحمت فرست و ما را چنان كه خودت امر فرموده‌اى از شنوندگان و مطيعان دستورهاى ايشان قرار بده . » ( 1 ) امام عليه السلام در اين دعاى شريف از الطاف خداى تعالى نسبت به عاصيان و گنهكاران از بندگان خويش سخن گفته است كه ايشان را در حين ارتكاب گناهان رسوا نساخته و در بين مردم مفتضح نكرده است تا موقعيت اجتماعى ايشان از بين برود بلكه با پردهء لطف و كرمش پرده‌پوشى كرده و گناهانشان را از انظار مردم پنهان نموده است تا شايد آنان به راه حق برگردند و از گمراهى بازايستند . ( 2 ) دعاى امام در مقابل رضا از جمله دعاهاى امام عليه السلام در مورد رضايت به روزى مقدر است آنگاه كه به اهل دنيا نگاه مىكرد اين دعا را مىخواند : « الحمد للّه رضى به حكم اللّه ، شهدت انّ اللّه قسم معايش عباده بالعدل ، و اخذ على جميع خلقه بالفضل ، اللّهمّ صلّ على محمّد و آله ، و لا تفتنّي بما اعطيتهم و لا تفتنهم بما منعتني فأحسد خلقك ، و أغمط حكمك